وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ
41
مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ
42
تفسیر نور
و در (سرگذشت) قوم عاد نیز آنگاه كه بر آنان باد نازا (ویرانگر) فرستادیم (عبرت و نشانههایى است).
(این باد) هیچ چیزى را كه بر آن مىوزید باقى نمىگذاشت مگر آنكه آن را خرد و تباه مىكرد.
نکتهها
پیامبر قوم عاد، حضرت هود بود كه هرچه قومش را هشدار داد به سخنان او اعتنایى نكردند و زمینه نزول عذاب را فراهم ساختند.بادها، گاهى زاینده و عامل رویش مىباشند «ارسلنا الریاح لواقح»34، «یرسل الریاح مبشرات»35 و گاهى نازا و وسیلهى ریزش و ویرانگرى هستند. «الریح العقیم» یعنى باد ویرانگر. بادى كه عامل عذاب قوم عاد بود، به قدرى سوزنده و مسموم كننده بود كه انسان، حیوان، گیاه و هر چه را در مسیرش قرار داشت، نابود مىكرد.
«رمیم» به معناى پوسیدگى است و «ترمیم» یعنى اصلاح پوسیدگى.
با اینكه قوم عاد بسیار نیرومند و بلند قامت بودند، ولى بادى كه از قهر الهى وزید، آنان را مثل استخوان پوسیده خرد و شكننده كرد.
34) حجر، 22.
پیامها
پدیدههاى طبیعى همچون باد و باران و آثار مثبت و منفى آنها به دست خداست. «ارسلنا علیهم الرّیح العقیم» بلایاى طبیعى همچون خشكسالى و قحطى، مىتواند عذاب الهى باشد. «ما تذر من شىء... جعلته كالرّمیم»
آب و باد، لشگر خدا در برابر ظالمان است. «نبذناهم فى الیمّ... الریح العقیم»