أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ
19
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ
19
وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ
20
أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ
21
تِلۡكَ إِذًا قِسۡمَةٌ ضِيزَىٰٓ
22
در قرآن نام نُه بت آمده است: «لات»، «عُزّى»، «مناة» دراین سوره، «بعل» در صافّات و «ودّ»، «سواع»، «یَعوق»، «یغوث» و «نسر» در سوره نوح.
مبلّغ باید از عوامل انحراف و وسایل آن آگاه باشد. «اللات والعزّى و مناة...»
گاهى باید اشیا و افراد و عوامل انحرافى را معرفى و افشا و محكوم كرد تا دیگران درس بگیرند و هدایت شوند. «اللات والعزّى و مناة...»
در اصلاح، ابتدا باید سراغ سرچشمهها رفت. در بت شكنى نیز باید ابتدا سراغ بتهاى بزرگ رفت. (نظیر آیه «فقاتلوا ائمّة الكفر»26) «اللات و العزّى و مناة...»
هرچه را براى خود نمىپسندید، براى دیگران نپسندید. «ألكم الذكر وله الانثى» (مشركان كه دختر را ننگ مىدانستند، فرشتگان را دختران خدا مىخواندند.)
در ارشاد، مىتوان از شیوه طرح سؤال استفاده نمود. «ألكم الذكر و له الانثى»
تبعیض میان دختر و پسر، نوعى بىعدالتى است. «ألكم الذكر و له الانثى . تلك اذاً قسمة ضیزى»