فَٱلۡيَوۡمَ لَا يُؤۡخَذُ مِنكُمۡ فِدۡيَةٌ وَلَا مِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ مَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ هِيَ مَوۡلَىٰكُمۡ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
15
تفسیر نور
پس امروز، نه از شما (منافقان) و نه از كسانى كه كفر ورزیدند، بَدَل و بلاگردانى پذیرفته نمىشود. جایگاه شما آتش است. آتش، یاور و سزاوار شماست و بد سرانجامى است.
نکتهها
مراد از «مولاكم»، ناصر و یاور است و این جمله نوعى طعنه به منافقان است. یعنى تنها راه نجات و یاور شما، آتش است كه درد شما را درمان مىكند.37یكى از تفاوتهاى دنیا با آخرت، پذیرفته شدن فدیه در دنیا و نپذیرفتن آن در آخرت است. در قیامت، مجرم دوست دارد تمام نزدیكانش از فرزند و دوست و برادر گرفته تا تمام مردم اهل زمین را به جاى خود فدیه دهد، ولى پذیرفته نمىشود. «یودّ المجرم لو یفتدى من عذاب یومئذٍ ببنیه و صاحبته و أخیه و فصیلته التى تؤویه و مَن فى الارض جمیعاً ثم یُنجیه كلاّ انّها لظى»38
37) تفسیر المیزان.
پیامها
در قیامت، اسباب دنیوى كارساز نیست. «فالیوم لایؤخذ منكم فدیة» منافق وكافر در دوزخ، همنشین یكدیگرند. «لایؤخذ منكم... ولا من الّذین كفروا»
قیامت، براى مؤمن بشارت است. «بشراكم الیوم» ولى براى منافق و كافر، یأس و ناامیدى. «لایؤخذ منكم فدیة... مأواكم النّار»
مولاى مؤمنان خداوند است، «نعم المولى و نعم النّصیر»39 ولى منافقان و كافران مولایى جز آتش ندارند. «هى مولاكم»
39) انفال، 40.