إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحَآدُّونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ كُبِتُواْ كَمَا كُبِتَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ وَقَدۡ أَنزَلۡنَآ ءَايَـٰتِۭ بَيِّنَـٰتٍۚ وَلِلۡكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ
5
إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحَآدُّونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ كُبِتُواْ كَمَا كُبِتَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ وَقَدۡ أَنزَلۡنَآ ءَايَـٰتِۭ بَيِّنَـٰتٍۚ وَلِلۡكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ
5
«كُبتوا» از «كبت» به معناى سركوب كردن و از پا درآوردن است.
در این سوره دوبار جملهى «انّ الّذین یحادّون اللّه و رسوله» تكرار شده است و در هر دو آیه، خوارى و ذلّت به عنوان كیفرِ مانع تراشى در راه اجراى حدود الهى بیان شده است. چنانكه در آیه 20 مىفرماید: «أولئك فى الاذلّین»
در درگیرى حقّ و باطل، شكست و رسوایى براى باطل است. «یحادّون اللّه... كبتوا»
خداوند، اعتبار یا هشدارى كه براى ایمان یا جنگ با خودش مقرر كرده، همان را براى ایمان یا جنگ با رسولش نیز مقرر كرده است. «لتؤمنوا باللّه و رسوله... یحادّون اللّه و رسوله»
در راه اجراى احكام الهى، مانع تراشى نكنید كه عاقبت تلخى در پى دارد. «یحادّون اللّه... كبتوا»
به مخالفان هشدار دهیم. «یحادّون اللّه... كبتوا»
اگر در رسوایى اهل باطل شك دارید، به تاریخ مراجعه كنید. «كما كبت الّذین من قبلهم»
تاریخ و حوادث تاریخى داراى قانون و سنت است. «كما كبتوا كبت...»
حق، همیشه دشمن داشته است. «كما كبت الّذین من قبلهم»
قهر الهى بعد از اتمام حجت است. «كبت الّذین من قبلهم و قد أنزلنا آیات...»
نشانههاى خدا هم روشن است و هم متعدد. «آیات بیّنات»
ستیز در برابر انبیا، توهین به آنان است و لذا كیفر این گونه افراد، خوارى و ذلّت است. «وللكافرین عذاب مهین»
مانع تراشى و ستیز در برابر حق، یا كفر است یا به كفر مىانجامد. «وللكافرین عذاب مهین»