يَوۡمَ يَبۡعَثُهُمُ ٱللَّهُ جَمِيعࣰا فَيُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوٓاْۚ أَحۡصَىٰهُ ٱللَّهُ وَنَسُوهُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ شَهِيدٌ
6يَوۡمَ يَبۡعَثُهُمُ ٱللَّهُ جَمِيعࣰا فَيُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوٓاْۚ أَحۡصَىٰهُ ٱللَّهُ وَنَسُوهُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ شَهِيدٌ
6و نمونه احصاى خداوند را در آیهاى دیگر چنین مىخوانیم:
«...ما لهذا الكتاب لایغادر صغیرة و لاكبیرة الاّ أحصاها...»14 این چه كتابى است كه اعمال كوچك و بزرگ ما را فرو نگذاشته، همه را به شمارش در آورده است.
كلمه «شهید» در قرآن گاهى به معناى مشهود است و گاهى به معناى شاهد و در اینجا به قرینهى «أحصاه اللّه...» به معناى شاهد مىباشد؛ البته در كنار گواهى و شهادت خداوند، شاهدان دیگرى نیز هستند. «یوم یقوم الاشهاد»15
معاد، صحنه ظهور قدرت و علم الهى است. «یبعثهم اللّه جمیعا» نشانه قدرت و «فینبّئهم» نشانه علم اوست.
دادگاه قیامت علنى و عمومى است. «جمیعاً فینبئهم»
به مجرم، خلافكارىهایش را تفهیم كنید. «فینبئهم بما عملوا»
ستیزهجویان بدانند كه توطئهها و كارشكنىهایشان ثبت و ضبط مىشود، گرچه خودشان فراموش كنند و از یاد ببرند. «احصاه اللّه... نسوه»
خلافهاى كوچك خود را نادیده نگیرید كه خداوند حساب دقیق همه را دارد. «أحصاه اللّه»
فراموش كردن خلافها، سبب محو آنها نمىشود. «أحصاه اللّه و نسوه»
عالم محضر خداست، در محضر خدا معصیت نكنیم.«واللّه على كلّ شىء شهید»