۞ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَجۡعَلَ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ عَادَيۡتُم مِّنۡهُم مَّوَدَّةًۚ وَٱللَّهُ قَدِيرٌۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
7
۞ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَجۡعَلَ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ عَادَيۡتُم مِّنۡهُم مَّوَدَّةًۚ وَٱللَّهُ قَدِيرٌۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
7
با توجّه به این كه عداوت قبلى بر اساس برائت از كفر بوده است، پس تبدیل آن به مودّت باید از طریق ایمان آوردن كفّار باشد، نه آن كه تكلیف برائت ساقط شود.
عداوت، اصل نیست، بلكه یك ضرورت عارضى است و باید شرایط را عادّى كنیم. «ان یجعل بینكم... مودّة»
دگرگونى دلها و ایجاد مودّتها به دست خداست. «عسى اللّه ان یجعل... مودّة»
شما از دوستى و مودّت مخفیانه با كفّار دست بردارید، خداوند مودّت واقعى را جایگزین مىكند. «تلقون الیهم بالمودة... یجعل بینكم... مودّة»
از تبدیل عداوت به مودّت تعجب نكنید كه خداوند بر هر كارى قادر است. «واللّه قدیر»
بد رفتارىهاى گذشته كفّار نسبت به مسلمانان قابل عفو و اغماض است.
«و اللّه غفور رحیم»
بخشش خداوند برخاسته از رحمت اوست. «و اللّه غفور رحیم»