وَٱلَّـٰٓـِٔي يَئِسۡنَ مِنَ ٱلۡمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمۡ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَـٰثَةُ أَشۡهُرٍ وَٱلَّـٰٓـِٔي لَمۡ يَحِضۡنَۚ وَأُوْلَـٰتُ ٱلۡأَحۡمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعۡنَ حَمۡلَهُنَّۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مِنۡ أَمۡرِهِۦ يُسۡرًا
4
در قرآن براى افراد با تقوا چند تعبیر آمده است: «یجعل لكم نوراً»27، «یجعل لكم فرقاناً»28، «یجعل له مخرجاً»29، «یجعل له من امره یُسراً»30 كه شاید اشاره به یك سیر طبیعى دارد، زیرا براى انسان با تقوا اوّل نور پیدا مىشود و در سایه نور، شناخت حق از باطل و فرقان پیدا مىكند و وقتى كه حق و باطل را شناخت، راه خروج از مشكلات را پیدا مىكند و در سایه همان نور، از بسیارى از گرفتارىها به آسانى خارج مىشود.
احكام خداوند بر اساس شرایط متفاوت انسانها، تفاوت مىكنند. (براى هر یك از زنان حامله و یائسه، حكم خاصّى قرار داده شده است.) «یئسن...، لم یحضن و اولات الاحمال» دین فطرى، ملاكهاى فطرى و طبیعى و همه جایى دارد. زمان بندىها و اندازهگیرىهاى احكام الهى بر محور مسائل طبیعى است. نظیر: طلوع و غروب خورشید، رؤیت ماه، مقدار وَجب و ذراع دست. «ثلاثة اشهر»
فرزند، حریم و حقوقى دارد و زن باردار نمىتواند به ازدواج دیگرى درآید. «اولات الاحمال اجلهنّ ان یضعن حملهنّ»
در مسایل خانوادگى و مراعات حقوق همسر به خصوص در شرایط طلاق و جدایى، به تقواى زیاد نیاز است. (از ابتداى این سوره تاكنون چند بار سخن از تقوا به میان آمده است.) «و من یتّق اللّه»
بخشى از گرههایى كه در زندگى پیدا مىشود، به خاطر بى تقوایى است. «و من یتق اللّه یجعل له من امره یسراً» (البتّه بخشى از مشكلات افراد باتقوا به خاطر ابتلا و آزمایش است).
براى افراد باتقوا، تحمّل سختىها آسان است. چون تقوا ظرفیّت انسان را بالا مىبرد. «یجعل له من امره یسراً» («من امره» یعنى: «از ناحیه كارهاى او»)