ٱلۡحَآقَّةُ
1ٱلۡحَآقَّةُ
1مَا ٱلۡحَآقَّةُ
2وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ
3كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ
4فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ
5«القارعة» از «قرع» به معناى كوبیدن است. یعنى جهان در آستانه برپائى قیامت با حادثهاى كوبنده روبرو است.
براى هلاكت قوم ثمود سه وسیله در قرآن آمده است:
الف) زلزله. «فأخذتهم الرجفة»1
ب) صیحة. «انّا أرسلنا علیهم صیحة»2
ج) صاعقة. «مثل صاعقة عاد و ثمود»3
شاید هر سه عذاب همراه یكدیگر و ملازم یكدیگر بودهاند، یعنى رعد و برق و زلزله و شاید هر عذابى عدّهاى را از پا درآورده است.
ایجاد حسّاسیّت و انگیزه و عطش براى شنیدن مسائل مهم لازم است. تكرار كلمه «الحاقّة» مخاطب قرار گرفتن شخص پیامبر كه اشرف مخلوقات است، همه و همه، براى ایجاد حساسیّت است.
قیامت جز از راه وحى، قابل شناخت نیست. «ما أدراك ما الحاقة»
تكذیب كنندگان قیامت، گرفتار قهر الهى در دنیا مىشوند. «كذّبت ثمود و عاد بالقارعة... فاهلكوا»
قیامت، حادثهاى كوبنده و هولناك است. «القارعة»
تمام كیفرها در قیامت نیست، كیفر اقوامى در همین دنیاست. «فاهلكوا بالطّاغیة»
تكذیب، مقدّمه طغیان و طغیان، سبب نابودى است. «كذّبت... فاهلكوا بالطاغیة»
خصلتها و رفتارها، معیار دریافت خیر یا شرّ است. «بالطاغیة»