سوره حاقه - آیات 1 تا 5 جزء 29 - صفحه 566
  • ٱلۡحَآقَّةُ

    1

    مَا ٱلۡحَآقَّةُ

    2

    وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ

    3

    كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ

    4

    فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ

    5

تفسیر نور
آن امر راستین. چیست آن امر راستین. و تو چه مى‌دانى كه چیست آن امر راستین. قوم ثمود و عاد آن حادثه كوبنده را تكذیب كردند. پس قوم ثمود به خاطر طغیان‌گرى نابود شدند.

نکته‌ها
«الحاقّة» از «حق» به معناى امر ثابت و محقّق است. این كلمه، یكى از نام‌هاى قیامت است، زیرا قیامت واقعه‌اى حتمى، حقیقى و ثابت است.

«القارعة» از «قرع» به معناى كوبیدن است. یعنى جهان در آستانه برپائى قیامت با حادثه‌اى كوبنده روبرو است.

براى هلاكت قوم ثمود سه وسیله در قرآن آمده است:

الف) زلزله. «فأخذتهم الرجفة»1

ب) صیحة. «انّا أرسلنا علیهم صیحة»2

ج) صاعقة. «مثل صاعقة عاد و ثمود»3

شاید هر سه عذاب همراه یكدیگر و ملازم یكدیگر بوده‌اند، یعنى رعد و برق و زلزله و شاید هر عذابى عدّه‌اى را از پا درآورده است.

ایجاد حسّاسیّت و انگیزه و عطش براى شنیدن مسائل مهم لازم است. تكرار كلمه «الحاقّة» مخاطب قرار گرفتن شخص پیامبر كه اشرف مخلوقات است، همه و همه، براى ایجاد حساسیّت است.


1) اعراف، 78.

2) قمر، 31.

3) فصلت، 13.

پیام‌ها
قیامت، روزى بس بزرگ و هولناك است. «الحاقّة ما الحاقّة»

قیامت جز از راه وحى، قابل شناخت نیست. «ما أدراك ما الحاقة»

تكذیب كنندگان قیامت، گرفتار قهر الهى در دنیا مى‌شوند. «كذّبت ثمود و عاد بالقارعة... فاهلكوا»

قیامت، حادثه‌اى كوبنده و هولناك است. «القارعة»

تمام كیفرها در قیامت نیست، كیفر اقوامى در همین دنیاست. «فاهلكوا بالطّاغیة»

تكذیب، مقدّمه طغیان و طغیان، سبب نابودى است. «كذّبت... فاهلكوا بالطاغیة»

خصلت‌ها و رفتارها، معیار دریافت خیر یا شرّ است. «بالطاغیة»