الٓمٓصٓ
1
كِتَـٰبٌ أُنزِلَ إِلَيۡكَ فَلَا يَكُن فِي صَدۡرِكَ حَرَجٌ مِّنۡهُ لِتُنذِرَ بِهِۦ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ
2
تفسیر نور
الف، لام، میم، صاد.
(این) كتابى است كه به سوى تو نازل شده، پس در سینهات تنگى (و شك وتردیدى) از آن نباشد، تا به وسیلهى آن (كتاب)، بیم دهى و براى مؤمنان تذكّر و پندى باشد.
نکتهها
از مجموع 29 سوره كه با حروف مقطّعه آغاز شده، بعضى با حروف «الم» و بعضى با حرف «ص» شروع شده است، امّا این سوره با مجموعه «المص» آغاز شده كه شاید بیانگر آن باشد كه آنچه در تمام آن سورهها مىباشد، در این سوره نیز هست. 11) تفسیر المیزان
پیامها
قرآن، كتابى بس بزرگ است. («كتاب» نكره آمده است) توجّه به قرآن و مفاهیم آن، سبب سعهى صدر است. «كتاب... فلایكن فى صدرك حرج منه»
شرط رسالت و تبلیغ، سعهى صدر است. «انزل الیك فلایكن فى صدرك حرج منه لتنذر به»
از لجاجت كفّار نگران نباش، وظیفهى تو انذار است، نه اجبار. «لتنذر»
پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله پس از نزول قرآن، نگران نپذیرفتن مردم و مخالفت آنان با قرآن بود كه خداوند با این آیه پیامبر را تسلّى مىدهد.
هشدارهاى انبیا براى عموم است، ولى تنها مؤمنان از آنها بهرهگرفته و متذكّر مىشوند. «لتنذر به وذكرى للمؤمنین»