وَجَآءَ ٱلسَّحَرَةُ فِرۡعَوۡنَ قَالُوٓاْ إِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَـٰلِبِينَ
113
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ لَمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
114
تفسیر نور
و (پس از فراخوانى،) ساحران نزد فرعون آمدند، (و) گفتند: اگر ما پیروز شویم، آیا براى ما پاداشى هست؟
(فرعون) گفت: آرى! و (علاوه بر آن،) شما از مقرّبان (درگاه من) خواهید بود.
پیامها
كسى كه به خداوند وابسته نباشد، جذب هر ندایى مىشود. «یأتوك... جاء السحرة فرعون» تأكیدات مختلف و تعهّد گرفتن از فرعون براى پرداخت جایزه، نشانهى بىتعهّدى و خسیس بودن فرعون است. «انّ لنا لاجرا»
یكى از تفاوتهاى پیامبران و جادوگران، تفاوت در هدف و انگیزههاست. پیامبران براى ارشاد مردم كار مىكردند و مزدى نمىخواستند، «ما اسئلكم علیه من أجر» 219 ، امّا ساحران تنها براى دنیا و مادّیات كار مىكنند. «انّ لنا لاجراً»
روى آورندگان به دربار طاغوت، هدف دنیایى دارند. «انّ لنا لاجراً»
طاغوتها و ستمگران، از عالمان و متخصّصانِ مخالف حقّ حمایت مىكنند و براى سركوبى حقّ و مردان حقّ، سرمایهگذارى مىكند. «قال نعم» (آیا براى نابودى باطل، به سراغ عالمان دینى رفته و یا از آنان حمایت كردهایم!)
طاغوتها نیز گاهى چنان درمانده مىشوند كه در برابر هر تقاضایى تسلیم شده و به هر توقّع و پیشنهادى تن مىدهند. «قال نعم»
پاداش سیاسى و مقام و موقعیّت اجتماعى، نزد دنیاپرستان ارزشمندتر از مال است. «لمن المقرّبین»
219) شعراء، 109، 127، 145، 164 و 180