قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱللَّهِ وَٱصۡبِرُوٓاْ إِنَّ ٱلۡأَرۡضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَٱلۡعَـٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ
128
تفسیر نور
موسى به قوم خود گفت: از خداوند یارى بجویید و صبر و مقاومت كنید، زیرا زمین از آنِ خداوند است كه آن را به هر یك از بندگانش كه بخواهد به ارث مىگذارد و فرجام (نیك) از آنِ پرهیزكاران است.
نکتهها
در این آیه دو فرمان همراه با دو بشارت مطرح است: فرمان به استعانت و صبر، بشارت به وراثت زمین و پایان نیك براى متّقین.امام باقر علیه السلام از حضرت على علیه السلام نقل مىكند كه فرمودند: من و اهلبیتم مصداق این آیه هستیم. و امام صادق علیه السلام در تفسیر این آیه فرمودند: «فما كان للّه فهو لرسوله و ما كان لرسول اللّه فهو للامام بعد رسول اللّه» 229 بنابراین اگر آیه مىفرماید: زمین براى خداوند است، یعنى رسول خدا صلى الله علیه وآله و امامان علیهم السلام وارثان زمین از سوى خدا هستند.
229) تفسیر نورالثقلین
پیامها
رهبر، در مواقع حسّاس، امّت را دلدارى مىدهد. «قال موسى لقومه...» حضرت موسى نابودى فرعونیان و تسلّط مؤمنان بر آنان را به یارانش مژده داد. از عوامل پیروزى و بیمه شدن در برابر تهدیدها، استمداد، توكّل، مقاومت و تقواست. «استعینوا باللّه واصبروا» (هم از او كمك بگیریم و هم خود صبر كنیم.)
نابودى حكومتهاى ستمگر و جانشینى مؤمنانِ صابر، با اراده و مشیّت خداوند حتمى است. «یورثها من یشاء»
شرط رسیدن به حاكمیّت، صبر و مقاومت و استعانت از خداوند است. «استعینوا باللّه و اصبروا انّ الارض للّه یورثها من یشاء»
استعانت از خداوند و صبورى، نمودى از تقوا و پرهیزكارى است. «استعینوا باللّه و اصبروا... و العاقبة للمتّقین»
اهل تقوا، هم در دنیا پایان نیك دارند، «یورثها من یشاء» و هم در آخرت، برندگان اصلىاند. «والعاقبة للمتّقین»
امید به آیندهى روشن، وعدهى ادیان الهى از جمله اسلام است. «و العاقبة للمتّقین»