قَالُوٓاْ أُوذِينَا مِن قَبۡلِ أَن تَأۡتِيَنَا وَمِنۢ بَعۡدِ مَا جِئۡتَنَاۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يُهۡلِكَ عَدُوَّكُمۡ وَيَسۡتَخۡلِفَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ
129
قَالُوٓاْ أُوذِينَا مِن قَبۡلِ أَن تَأۡتِيَنَا وَمِنۢ بَعۡدِ مَا جِئۡتَنَاۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يُهۡلِكَ عَدُوَّكُمۡ وَيَسۡتَخۡلِفَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ
129
مردم ضعیف الایمان، در هر شرایطى از انبیاتوقّع رفاه دارند و در غیر این صورت از آنان نیز انتقاد مىكنند. «قالوا اُوذینا من قبل...»
گاهى رهبران آسمانى، مورد انتقاد پیروان كمظرفیّت و كمتحمّل خود نیز قرار مىگرفتند. «قالوا اُوذینا من قبل أن تأتینا و من بعد ما جئتنا»
اغلب مردم، سعادت و خوشى را در راحتى و آسایش مىپندارند و نبود آن را ناكامى مىدانند، غافل از آنكه ادیان آسمانى براى تنظیم و جهت صحیح دادن به زندگى آمدهاند، نه برطرف كردن تمام مشكلات دنیوى مردم. «من قبل أن تأتینا و من بعد ما...»
مشكلات طبیعى و اجتماعى را باید از راه طبیعى و با تدبیر حل كرد، نه با اعجاز. (با توجه به آیه قبل «اصبروا»، و جمله: «بعد ما جئتنا»
رهبر باید انتقادها را بشنود و پیام امیدبخش بدهد. «عسى ربّكم»
ایمان به نظارت خداوند، مایهى دقّت و پرهیزكارى است. «یستخلفكم فى الارض فینظر»
حكومت بر مردم، وسیلهى آزمایش است، نه لذّتجویى. «فینظر كیف»
مردم در قبال حكومت مسئولند و با آن آزمایش مىشوند. «كیف تعملون» و نفرمود: «كیف أعمل»