وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ لَا يَسۡتَأۡخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسۡتَقۡدِمُونَ
34
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمۡ لَا يَسۡتَأۡخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسۡتَقۡدِمُونَ
34
أجل چون فرو آید از پیش و پس پس و پیش نگذاردت یك نفس
در هستى، هیچ تحوّلى، تصادفى و خارج از تدبیر و نظم دقیق وحساب شدهى الهى نیست. برامّتها نیز قوانینى حاكم است. «لكلّ اُمّة أجل»
فرصت و امكاناتى كه در دست ماست، رفتنى است، پس تا حدّ توان، صحیحترین استفاده را بكنیم. «لكلّ اُمّة أجل»
ستمگران، مهلت الهى را نشانهى لطف او بر خود ندانند. «لكلّ اُمّة أجل» زیرا زمان آنان هم سرخواهد آمد، چنانكه در جاى دیگر مىخوانیم: «جعلنا لمهلكهم مَوعداً» 90
مجاهدان راه خدا، به خاطر سلطهى طاغوتیان، گرفتار یأس نشوند. تلاش كنند، چون طاغوتها نیز رفتنى هستند. «لكلّ اُمّة أجل»
پیوسته گروههایى به قدرت مىرسند، آزمایش مىشوند و محو مىگردند. «فاذا جاء أجلهم لایستأخرون ساعة و لایستقدمون»