۞ وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودًاۚ قَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ
65
۞ وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودًاۚ قَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ
65
قوم عاد در سرزمین یمن و منطقهى احقاف در جنوب عربستان زندگى مىكردند و از نظر قدرت جسمى و امكانات دامدارى و كشاورزى، بسیار نیرومند بودند، امّا به بتپرستى و مفاسد اخلاقى گرفتار شدند. حضرت هود از خویشان آنان بود كه به نبوّت مبعوث شد و همچون حضرت نوح، آنان را به توحید دعوت كرد.
پیامبران، مردمىترین و دلسوزترین رهبران بشر بودهاند. «أخاهم» آرى، مربّى و مبلّغ باید نسبت به مردم، همچون برادر باشد و به آنان عشق بورزد.
ایمان به خداوند یكتا باید عامل هشیارى، اطاعت، تقوا و پرهیز از تكذیب دین باشد. «أفلا تتّقون»