أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرٌ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٍ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ قَوۡمِ نُوحٍ وَزَادَكُمۡ فِي ٱلۡخَلۡقِ بَصۜۡطَةً فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
69
كلمهى «آلاء» جامعتر از نعمت مىباشد و شامل هر نعمت ظاهرى و باطنى، مادّى یا معنوى مىشود، چنانكه در سوره الرّحمن مكرّر آمده است، و حتّى شامل عقاب و جهنّم كه لازمهى عدل الهى است، نیز مىشود. 160
امام صادق علیه السلام در مورد «فاذكروا آلاء اللّه» فرمودند: آلاء الهى، بزرگترین نعمت خداوند بر خلقش مىباشد كه همان ولایت ما اهلبیت علیهم السلام است. 161
160) التحقیقفىكلماتالقرآن
161) تفسیر اثنى عشرى
دستورات پیامبر، دستورات خدا و یادآور فطرت بشر است و در زمینهى رشد و تربیت انسان و از شئون ربوبیّت خدا مىباشد. «جائكم ذكر من ربّكم» پیامبران برخاسته از مردم و در مردم مىباشند. «رجل منكم»
تحوّلات تاریخى و اجتماعى، تحت اراده و مشیّت خداوند و بر اساس سنّت اوست. «جعلكم خلفاء...»
توانایى جسمى، از نعمتهاى الهى است كه باید در راه صحیح صرف شود. «زادكم فى الخلق بصطة فاذكروا»
یاد نعمتهاى الهى، رمز رستگارى است. «فاذكروا... لعلّكم تفلحون» زیرا یاد نعمتها عشق و محبّت مىآورد، محبّت، اطاعت در پى دارد و اطاعت نیز رستگارى به دنبال دارد.