۞ قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لَنُخۡرِجَنَّكَ يَـٰشُعَيۡبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَكَ مِن قَرۡيَتِنَآ أَوۡ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَاۚ قَالَ أَوَلَوۡ كُنَّا كَـٰرِهِينَ
88
تفسیر نور
سران مستكبر قوم شعیب گفتند: اى شعیب! حتماً تو و كسانى را كه با تو ایمان آوردهاند، از آبادىمان بیرون خواهیم كرد، مگر آنكه به آئین ما برگردید. (شعیب) گفت: گرچه بىرغبت باشیم؟
نکتهها
زورگویى و تهدید به اخراج و تبعید، به نوعى در مورد همهى انبیا بوده است، چنانكه در جاى دیگر مىخوانیم: كافران نسبت به پیامبران خود چنین تهدیدهایى داشتهاند. «قال الّذین كفروا لرسلهم لنخرجنّكم من أرضنا أو لتعودنّ فى ملّتنا» 178هیچ یك از انبیا پیش از رسالت، مشرك و بتپرست نبودهاند، ولى برخورد آنان با مشركان آرام بوده است. امّا پس از رسالت با عزم و ارادهاى قوىتر مردم را هدایت كرده و با مشركان مقابله مىكردند، لذا خطاب «لتعودنّ»، به پیروان انبیا است، نه خود آنان. 179
178) ابراهیم، 13
179) تفسیر نمونه
پیامها
اَشراف مستكبر، دشمن انبیا بودهاند. «قال الملأ الّذین استكبروا... لنخرجنّك» استدلال و منطق، شیوهى انبیاست، «جاءتكم بیّنة» 180 ولى روش كفّار، تهدید و زورگویى است. «لنخرجنّك»
مبلّغان نباید از تهدیدهاى مخالفان بترسند، چون در این راه، تهدید به قتل و تبعید همیشه بوده است. «لنخرجنّك»
تحمیل عقائد، شیوهى كفّار است و دین تحمیلى سودى ندارد. «لتعودنّ فى ملّتنا... كارهین»
در برخورد با جهالت كافران، از ادب و گفتار نرم و حكمیانه استفاده كنیم. «أوَ لو كنّا كارهین»
180) اعراف، 85