أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَـٰدًا
6
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادًا
7
وَخَلَقۡنَـٰكُمۡ أَزۡوَٰجًا
8
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتًا
9
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسًا
10
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا
11
تفسیر نور
آیا زمین را بستر قرار ندادیم؟
و كوهها را (همچون) میخها؟
و شما را جفت آفریدیم.
و خواب را مایه آرامش شما قرار دادیم.
و شب را پوششى ساختیم.
و روز را وقت تلاش و معاش قرار دادیم.
نکتهها
«اوتاد» جمع «وتد» به معناى میخ است و تشبیه كوه به میخ، از معجزات علمى قرآن است. ریشه كوهها در عمق زمین، مانع حركت لایههاى زمین و وقوع زلزلههاى دائمى است. كوهها همچون میخ، چند برابر آنچه در بیروناند، در دل زمین فرورفتهاند، بگذریم كه كوهها منافع دیگرى نیز دارند: حافظ برفها براى تابستان، مانع تند بادها، علامت و نشانه راهها، محل معادن و سنگها و غارها و عامل ایجاد درّهها هستند كه هر یك در جاى خود براى زندگى ضرورى است.«سُبات» به معناى قطع كار و تعطیل كردن آن است كه موجب آسایش و آرامش جسم و روان مىشود.
پیامها
مشت نمونه خروار است. مطالعه در هستى، بهترین راه خداشناسى و معادشناسى است. «ألَم نَجْعَل الارْضَ مهاداً...» انسان در دادگاه عقل و وجدان خدا پرست است و مىتوان از وجدان او درباره قدرت الهى سوال كرد. «ألَم نَجْعَل»
از قدرت خداوند به آفرینش زمین و آسمان و دیگر پدیدههاى طبیعى، به قدرت او براى برپایى قیامت، استدلال كنید. «الارْضَ... الجبال... الّیل... النّهار...»
پس از طرد افكار باطل، بر عقاید حقتان استدلال كنید. «كلاّ سیعلمون... ألَم نَجْعَل»
اگر روحیه لجاجت نباشد، انسان از همین زمین و زمان و خواب و خوراك مىتواند درس بگیرد. «الارْضَ... الّیل... النّهار...»
قدرت و حكمت الهى در آفرینش ما و هستى، دلیل آن است كه ما را با مرگ رها نخواهد كرد. «خلقناكم ازواجاً... نومكم سباتاً... النّهار معاشاً»