وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
105
تفسیر نور
وبگو: (هر گونه كه مىخواهید و مىتوانید) عمل كنید، كه بزودى خداوند و پیامبرش و مؤمنان كار شما را مىنگرند و بزودى به سوى داناى غیب و آشكار بازگردانده مىشوید، پس شما را به آنچه انجام مىدادید، آگاه خواهد كرد.
نکتهها
این آیه كه بیان كنندهى آگاهى خدا وپیامبر ومؤمنان از عملكرد ماست، همان عقیدهى شیعه را مبنى بر «عرضهى اعمال» بر اولیاى خدا بیان مىكند. این عرضه، روزانه یا هر هفته و هر ماه انجام مىگیرد و اگر اعمال ما خوب باشد، اولیاى خدا از ما شاد مىشوند و اگر بد باشد، نگران و اندوهگین مىگردند. ایمان به این عرضهى عمل، در ایجاد تقوا و حیا مؤثّر است. امام صادقعلیه السلام فرمود: اى مردم! با گناهِ خود، رسول خدا را ناراحت نكنید. 153به گفتهى روایات، مراد از «مؤمنون»، امامان معصومند كه خداوند آنان را از اعمال ما آگاه مىسازد. 154
153) تفسیر كنزالدقائق.
154) تفسیر كنزالدقائق.
پیامها
انسان در عمل آزاد است، نه مجبور. «اعملوا» توجّه به اینكه اعمال ما زیر نظر خداست، مانع گناه است. «سیرىاللَّه عملكم»
هر چه بینندهى اعمال بیشتر باشد، شرم وحیاى انسان از خلافكارى بیشتر است، به خصوص اگر بیننده، خدا و پیامبر و مؤمنین باشند. «سیرى اللَّه، و رسوله، والمؤمنون»
عمل معیار سنجش است، آنچه در دنیا بر اولیاى خدا عرضه مىشود عمل است، آنچه هم در قیامت مورد حساب قرار مىگیرد، عمل است.«اعملوا، فسیرى اللّه عملكم، فینبّئكم بما كنتم تعملون»
اعمال انسان حقایقى دارد كه در قیامت براى او روشن خواهد شد. «فسیرى اللّه عملكم، فینبّئكم بما كنتم تعملون»