وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ
5
تفسیر نور
به اهل كتاب فرمانى داده نشده جز آنكه خدا را بپرستند در حالى كه دین را براى او خالص ساخته و گرایش به حق داشته باشند و نماز را به پا دارند و زكات بپردازند و این است دین استوار.
نکتهها
«حنفاء» جمع «حَنیف» به معناى گرایش به حق است، در برابر كلمه «جَنیف» كه به معناى گرایش به باطل است.اگر آیه «ذلك دین القیّمة» را در كنار آیه «فاقم وجهك للدّین حنیفاً فطرة اللّه»100 بگذاریم مىتوان استفاده كرد كه عبادت خالص و بىپیرایه و رابطه با خدا (نماز) و كمك به دیگران (زكات)، از امور فطرى هر انسانى است.
100) روم، 30.
پیامها
سلیقهها و هوسهاى دیگران متغیّر است. دین پایدار و ثابت، سرسپردگى خالصانه به خداى ثابت است. «مخلصین له الدین... ذلك دین القیّمة» ایمان بدون نماز و زكات استوار نیست. «یقیموا الصّلاة و یؤتوا الزكاة و ذلك دین القیّمة»
توجه به سابقه لجاجتها و تفرقهها، سبب تسلّى پیامبر و پیروان است. «و ما تفرّق الّذین... الاّ من بعد ما جاءتهم البیّنة»
توحید و پرستش خالصانه خداوند، عامل وحدت است. «و ما تفرّق الّذین اوتوا الكتاب... و ما امروا الاّ لیعبدوا اللّه»
پیامبران، مردم را به سوى خدا دعوت مىكردند نه خود. «و ما امروا الاّ لیعبدوا اللّه»
خالص و بى پیرایه بودن، رمز بقاء است. «مخلصین... ذلك دین القیّمة»
فرمان توحید و نماز و زكات در تمام ادیان آسمانى بوده است. «و ما امروا الاّ لیعبدوا اللّه...»