وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٍ فِي ٱلۡـَٔاخِرِينَ
و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده!
84
وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٍ فِي ٱلۡـَٔاخِرِينَ
و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده!
84
وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ
و مرا وارثان بهشت پرنعمت گردان!
85
وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
و پدرم [= عمویم] را بیامرز، که او از گمراهان بود!
86
وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ
و در آن روز که مردم برانگیخته میشوند، مرا شرمنده و رسوا مکن!
87
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ
در آن روز که مال و فرزندان سودی نمیبخشد،
88
إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٍ سَلِيمٍ
مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید!»
89
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ
(در آن روز،) بهشت برای پرهیزکاران نزدیک میشود،
90
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ
و دوزخ برای گمراهان آشکار میگردد،
91
وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
و به آنان گفته میشود: «کجا هستند معبودانی که آنها را پرستش میکردید...
92
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ
معبودهایی غیر از خدا؟! آیا آنها شما را یاری میکنند، یا کسی به یاری آنها میآید؟!»
93
فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ
در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افکنده میشوند؛
94
وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ
و همچنین همگی لشکریان ابلیس!
95
قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ
آنها در آنجا در حالی که به مخاصمه برخاستهاند میگویند:
96
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ
«به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم،
97
إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
چون شما را با پروردگار عالمیان برابر میشمردیم!
98
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ
امّا کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد!
99
فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ
(افسوس که امروز) شفاعتکنندگانی برای ما وجود ندارد،
100
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ
و نه دوست گرم و پرمحبّتی!
101
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!»
102
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
103
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
104
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
قوم نوح رسولان را تکذیب کردند،
105
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
106
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ
مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!
107
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
108
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
من برای این دعوت، هیچ مزدی از شما نمیطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!
109
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
پس، تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!»
110
۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ
گفتند: «آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که افراد پست و بیارزش از تو پیروی کردهاند؟!»
111