فعل «یَحِلُّ» و «یُومِنُ» دو معنای متفاوت دارند فقط به قرینه‌ی حروف جاره.

در کتب لغوی نیز، فعل «رَغِبَ» با توجه به حرف جاره‌ی بعدش دو معنای متضاد می‌گیرد.

«رَغِبَ فی» به معنای میل و رغبت داشتن و «رَغِبَ عَنْ» به معنای بی‌میلی و بی‌رغبتی است.

بنابراین در زبان قرآن، حروف جاره می‌توانند قرینه برای استعمال لفظ در معنای جدید واقع شوند.