إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغۡفِرَةٌ وَأَجۡرٌ كَبِيرٌ
11
تفسیر نور
مگر كسانى كه (در سایهى ایمان واقعى،) اهل صبر وعمل صالح هستند، (نهبا رفتن نعمت مأیوس و نه با آمدن آن فخرفروشى نمىكنند.) براى آنان مغفرت وپاداشى بزرگ خواهد بود.
نکتهها
تمام مواردى كه قرآن از عمل صالح سخن به میان آورده، در كنار ایمان است، «آمنوا و عملوا الصالحات » جز در این آیه كه مىفرماید: «صبروا و عملوا الصالحات» كه البتّه مراد از صابران در این آیه نیز همان مؤمنان واقعى است، لكن چون در برابر افراد كمظرفیّت مطرح شده است، به جاى «آمنوا» تعبیر به «صبروا» شده است.صبر، تنها در برابر تلخىها نیست، بلكه در رفاه و شادى نیز باید صبر كرد وگرنه سبب طغیان انسان خواهد شد. چنانكه بنىاسرائیل وقتى از تحت سلطهى فرعون خارج شده و به رفاه و آزادى رسیدند، «جعلكم ملوكاً»20 طغیان كردند، به سراغ گوسالهپرستى رفتند و در برابر نهى از منكر هارون، تا مرز پیامبر كشى پیش رفتند. «وكادوا یقتلوننى»21
20) مائده، 20.
پیامها
صبر در برابر حوادثِ تلخ و شیرین زندگى، از بهترین مصادیق عمل صالح است. «صبروا و عملوا الصالحات» مؤمن، نه یأس دارد ونه كفران وتفاخر، بلكه نشكن ومقاوم است. «صبروا»
صبر و پایدارى وسیلهى آمرزش گناهان است. «الذین صبروا ... لهم مغفرة»
اگر بدانیم كه چه پاداشى در انتظار ماست، صبر براى ما شیرین مىشود. «الذین صبروا... لهم مغفرة و اجرٌ كبیر»
دفع خطر، مهمتر از جلب منفعت است. اوّل «مغفرة»، آنگاه «اجر كبیر»