وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوۡمَ يَأۡتِيهِمُ ٱلۡعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَآ أَخِّرۡنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبۡ دَعۡوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَ أَوَلَمۡ تَكُونُوٓاْ أَقۡسَمۡتُم مِّن قَبۡلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ
44
تفسیر نور
و مردم را از روزى كه عذاب به سراغشان خواهد آمد بترسان. پس كسانى كه ظلم كردهاند، خواهند گفت: پروردگارا! ما را تا مدّت كوتاهى مهلت ده، تا دعوت تو را اجابت نماییم و از پیامبران پیروى كنیم (به آنان گفته مىشود) آیا شما نبودید كه پیش از این سوگند یاد مىكردید كه هرگز براى شما زوال و فنایى نیست؟
نکتهها
با توجّه به آیهى قبل، ابتدا به نظر مىرسد كه این آیه نیز دربارهى قیامت است، ولى جملهى «اخّرنا الى اجل قریب نُجب دعوتك ...» بیشتر،این معنا را به ذهن مىآورد كه آیه دربارهى عذاب الهى در دنیاست، زیرا تأخیر عذاب و اجابت دعوت خداوند و پیروى از پیامبران، مربوط به دنیاست نه قیامت.در قیامت نیز تقاضاى بازگشت به دنیا وجود دارد كه آیات آن، مكرّر در قرآن آمده از جمله:
الف: «فهل الى خروج من سبیل»69 آیا براى خارج شدن از هلاكت راهى هست؟
ب: «فارجعنا نعمل صالحا»70 ما را به دنیا برگردان تا عمل صالحى انجام دهیم.
ج: «ربّنا اخرجنا نعمل صالحا»71 پروردگارا! ما را از دوزخ خارج كن تا كار خوب انجام دهیم.
69) غافر، 11.
پیامها
هشدار وتهدید، از راهها وشیوههاى تربیت وهدایت گمراهان است. «وانذر» هشدارهاى قرآن، مربوط به همهى مردم است. «انذر الناس»
مجرمان روزى پشیمان مىشوند، امّا فرصتهاى از دست رفته باز نمىگردد.«اخرّنا...»
هنگام نزول عذاب الهى، راه فرار وتوبه بسته مىشود. «اولم تكونوا...»