قَالُواْ رَبَّنَآ أَمَتَّنَا ٱثۡنَتَيۡنِ وَأَحۡيَيۡتَنَا ٱثۡنَتَيۡنِ فَٱعۡتَرَفۡنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلۡ إِلَىٰ خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ
11
قَالُواْ رَبَّنَآ أَمَتَّنَا ٱثۡنَتَيۡنِ وَأَحۡيَيۡتَنَا ٱثۡنَتَيۡنِ فَٱعۡتَرَفۡنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلۡ إِلَىٰ خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ
11
آرزوى جانسوز دوزخیان براى بازگشت به دنیا بارها در قرآن مطرح شده است:
گاهى مىگویند: آیا راه بازگشتى وجود دارد؟ گاهى آرزو مىكنند كاش به دنیا باز مىگشتند و نیكوكار مىشدند و گاهى عاجزانه مىگویند: پروردگارا! ما را به دنیا بازگردان تا عمل صالح انجام دهیم. آیات ذیل، این حقایق را بیان مىكند:
«هل الى مردّ من سبیل»63 آیا راهى براى بازگشت هست؟
«لو انّ لى كرّةً فاكون من المحسنین»64 اى كاش عمرى دیگر بود تا از نیكوكاران مىشدم.
«ربّنا اخرجنا منها فان عدنا فانا ظالمون»65 پروردگارا! ما را از اینجا خارج كن، اگر دوباره بازگشتیم ستمكاریم.
«ربّ ارجعون لعلّى اعمل صالحاً»66 پروردگارا! مرا بازگردان تا عمل نیك انجام دهم.
«فارجعنا نعمل صالحا»67 ما را بازگردان تا كار نیك انجام دهیم.
كفّار، روزى به قدرت الهى ایمان خواهند آورد. كسانى كه مىگفتند: «ما یهلكنا الاّ الدهر»68 امروز مىگویند: «امتّنا اثنتین و احییتنا اثنتین»
در دادگاههاى دنیوى، گاهى اعتراف زمینهى تخفیف مجازات است، امّا در آخرت چنین نیست. «فاعترفنا بذنوبنا فهل الى خروج من سبیل»
اگر توبه قبل از مرگ و به موقع باشد، دعاى فرشتگان و لطف خدا را در پى دارد «فاغفر للذّین تابوا...» ولى اگر به هنگام مرگ یا پس از آن باشد، بى اثر است و مجرم پاسخ مثبتى دریافت نمىكند. «فهل الى خروج من سبیل»
عجز و نیاز دوزخیان به قدرى است كه براى نجات خود به لحظهاى خروج از دوزخ قانعند. «فهل الى خروج من سبیل»