وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ
184
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ
185
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَـٰذِبِينَ
186
تفسیر نور
و از خدایى كه شما و اقوام پیشین را آفریده پروا كنید.
مردم (به جاى قبول دعوت شعیب) گفتند: تو قطعاً از سحرشدگانى.
و تو جز بشرى مثل ما نیستى، و ما تو را از دروغگویان مىپنداریم.
نکتهها
كلمهى «جِبِلّ» به معناى امّت و جماعت است، چنانكه آیه 62 سوره یس مىفرماید: «و لقد اضلّ منكم جبلاّ كثیراً» شیطان گروه زیادى از شما را گمراه كرد. چون كلمهى «جَبَل» به معناى كوه و «جِبلّى» به معناى فطرى است، به اقوام و نسلهایى كه قدیمى هستند یا خلق و خوى فطرى دارند و مثل كوه استوارند، «جِبِلّى» گفته مىشود.پیامها
كسى كه انسان را آفرید، شایستهى احترام است و باید از او پروا كرد. «واتّقوا الّذى خلقكم» تقوا و ایمان، مانع فساد اقتصادى است. آنكه شما را آفرید، رزق شما را هم مىدهد. «و اتّقوا الّذى خلقكم» (با توجّه به آیات قبل دربارهى كمفروشى)
به آداب و رسوم فاسد نیاكان، تكیه نكنیم كه همه مخلوق خدا هستیم و باید مطیع او باشیم. «خلقكم و الجبلّة الاوّلین»
تهمت، اهرم كسانى است كه منطق ندارند. «قالوا انّما انت من المسحّرین»
خلافكار، خلاف خود را توجیه مىكند. (به جاى اقرار به اشتباه و لجاجت خود، انبیا را سحر شده مىداند). «انت من المسحّرین»