إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَـٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
34
إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَـٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ
34
وَلَقَد تَّرَكۡنَا مِنۡهَآ ءَايَةَۢ بَيِّنَةً لِّقَوۡمٍ يَعۡقِلُونَ
35
«فسق» به معناى خروج از طاعت است كه روشنترین نمونه آن شرك و كفر مىباشد.
عملكرد انسان، در طبیعت تأثیرگذار است. همانگونه كه عمل خوب، باعث نزول نعمت و رحمت مىشود، «و لو انّ اهل القرى آمنوا واتّقوا لفتحنا علیهم بركات من السّماء والارض»140 به عكس، گناهان، نعمتها را تبدیل به عذاب مىكند. «رجزاً من السّماء»
تكرار گناه و اصرار بر آن، سبب نزول قهر الهى است. «كانوا یفسقون»
گاهى لازم است آثار گذشته و خرابههاى باستانى را حفظ كنیم و به سراغ تعمیر و بازسازى نرویم. «تركنا ... آیة»
آشنایى با فلسفهى تاریخ و شناخت اقوام گذشته، مورد توجّه قرآن است. «آیة بیّنة لقوم یعقلون»
از خرابهها نیز مىتوان درس گرفت. «آیة... لقوم یعقلون»
عبرت گرفتن، به دقّت و تعقّل نیاز دارد. افراد غافل با دید سطحى نمىتوانند حقایق را درك كرده و عبرت بگیرند. «لقوم یعقلون»
تعقّل و اندیشه، شرط هدایت و عبرتگیرى است. «لقوم یعقلون»