وَمِنۡ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَنۡ خَلَقَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجًا لِّتَسۡكُنُوٓاْ إِلَيۡهَا وَجَعَلَ بَيۡنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحۡمَةًۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوۡمٍ يَتَفَكَّرُونَ
21
وَمِنۡ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَنۡ خَلَقَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجًا لِّتَسۡكُنُوٓاْ إِلَيۡهَا وَجَعَلَ بَيۡنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحۡمَةًۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوۡمٍ يَتَفَكَّرُونَ
21
زن و مرد از یك جنس هستند. (بر خلاف پارهاى عقاید خرافى و تحقیرآمیز كه زن را موجودى پستتر یا از جنس دیگر مىپندارند.) «من أنفسكم»
همسر باید عامل آرامش باشد نه مایهى تشنّج و اضطراب. «لتسكنوا الیها»
هدف از ازدواج، تنها ارضاى غریزهى جنسى نیست، بلكه رسیدن به یك آرامش جسمى و روانى است. «لتسكنوا الیها»
نقش همسر، آرام بخشى است. «لتسكنوا الیها»
محبّت، هدیهاى الهى است كه با مال و مقام و زیبایى به دست نمىآید. «جَعَلَ» (مودّت و رحمت، هدیهى خدا به عروس و داماد است.)
هر كس با هر عملى كه آرامش و مودّت و رحمت خانواده را خدشهدار كند، از مدار الهى خارج و در خطّ شیطان است. «جعل بینكم ...»
رابطهى زن و مرد، باید بر اساس مودّت و رحمت باشد. «مودّة و رحمة» (مودّت و رحمت، عامل بقا و تداوم آرامش در زندگى مشترك است.)
مودّت و رحمت، هر دو با هم كارساز است. (مودّت بدون رحمت و خدمت، به سردى كشیده مىشود و رحمت بدون مودّت نیز دوام ندارد.) «مودّة و رحمة»
تنها اهل فكر مىتوانند به نقش سازندهى ازدواج پى ببرند. «لقوم یتفكّرون»