وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَآءُوهُم بِٱلۡبَيِّنَـٰتِ فَٱنتَقَمۡنَا مِنَ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ وَكَانَ حَقًّا عَلَيۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
47
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ فَجَآءُوهُم بِٱلۡبَيِّنَـٰتِ فَٱنتَقَمۡنَا مِنَ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ وَكَانَ حَقًّا عَلَيۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
47
الف: سنّت فرستادن پیامبر.
ب: سنّت معجزه داشتن انبیا.
ج: كیفر مجرمان.
د: نصرت مؤمنان
مسألهى نصرت مؤمنان، در قرآن مكرّر مطرح شده است از جمله:
الف: اگر شما خدا را یارى كنید، او نیز شما را یارى مىكند. «اِن تنصروا اللّه ینصركم»179
ب: كسانى كه در راه ما تلاش و مجاهده كنند، ما راههاى خود را به آنان نشان خواهیم داد. «والّذین جاهدوا فینا لنهدینّهم سبلنا»180
ج: ما قطعاً پیامبران و مؤمنان را یارى خواهیم كرد. «انّا لننصر رسلنا والّذین آمنوا»181
د: عاقبت و سرانجام نیك، از آنِ متّقین و پرهیزكاران است. «والعاقبة للمتّقین»182
پیامبر اسلامصلى الله علیه وآله خاتم انبیاست و بعد از او پیامبرى نیست، لذا كلمهى «من قبلك» مكرّر در قرآن آمده، ولى كلمهى «من بعدك» نیامده است.
ابتدا كار فرهنگى و ارشاد، سپس برخورد با مجرمان. «فجاءوهم بالبیّنات فانتقمنا»
مخالفان انبیا، مجرمانى محكوم و مغلوب هستند. «فانتقمنا - اجرموا»
انتقام از مجرم، یكى از مصادیق نصرت مؤمنان است. «فانتقمنا من الّذین اجرموا - نصرالمؤمنین»
پیروزى مؤمنان، وعدهى قطعى خداوند است. (گرچه در ظاهر شهید شوند ولى به هدفشان مىرسند.) «كان حقاً علینا»
گرچه انسان از خدا طلبى ندارد، ولى خداوند یارى مؤمنان را بر خود لازم كرده است. «حقّاً علینا»