مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡعِزَّةَ فَلِلَّهِ ٱلۡعِزَّةُ جَمِيعًاۚ إِلَيۡهِ يَصۡعَدُ ٱلۡكَلِمُ ٱلطَّيِّبُ وَٱلۡعَمَلُ ٱلصَّـٰلِحُ يَرۡفَعُهُۥۚ وَٱلَّذِينَ يَمۡكُرُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ لَهُمۡ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَكۡرُ أُوْلَـٰٓئِكَ هُوَ يَبُورُ
10
تفسیر نور
هر كس خواهان عزّت است، پس عزّت، همه از آن اوست (و به هر كه بخواهد مىدهد.) تنها سخن (و عقیدهى) پاك به سوى او بالا مىرود، و كار شایسته آن را بالا مىبرد، و كسانى كه براى انجام بدىها نقشه مىكشند، برایشان عذاب سختى است و نیرنگ آنان است كه تباه مىشود.
نکتهها
«الكلم الطیّب» همان شهادت به توحید و رسالت و ولایت است كه در روایات مصادیق آن، اذكارى چون «لا اله الاّ اللّه و سبحان اللّه و...» مطرح شده است.«یبور» از «بوار» و «بائر» به معناى كسادى زیاد و هلاكت است.
براى این آیهى شریفه معانى دیگرى نیز قابل بیان است:
كلام نیكو به سوى خدا بالا مىرود، ولى عمل صالح به آن رفعت و درجه مىبخشد.
سخن نیكو هم خودش بالا مىرود و هم كارهاى خوب را بالا مىكشد.
كفّار، یا عزّت را در دلبستگى به اشیاى مادّى مىجویند، «و اتّخذوا من دون اللّه آلهة لیكونوا لهم عزّا»563
و یا آن را از وابستگى به این و آن طلب مىكنند. «أیبتغون عندهم العزّة»564
و حال آنكه عزّت تنها نزد خداوند است. «فللّه العزّة جمیعاً»
563) مریم، 81.
پیامها
عزّت واقعى، نزد خداست، نه پیش مردم. «فللّه العزّة جمیعا» عزّت واقعى، در سایهى ایمان و عمل صالح است. «فللّه العزّة جمیعا... الكلم الطیّب و العمل الصالح»
میان عقیده با عمل رابطهى تنگاتنگ است و در یكدیگر اثر مىگذارند. «العمل الصالح یرفعه»
راه مؤمنان كه عزّت را از طریق ایمان و عمل صالح مىجویند، راه رشد و تكامل است. «یصعد - یرفع» و راه دیگران كه عزّت را از طریق فریب و نیرنگ مىخواهند محو و هلاكت است. «یبور»
هیچ كس با نیرنگ و گناه به عزّت نمىرسد. «یبور»