وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ
50
وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ
51
وَقَوۡمَ نُوحٍ مِّن قَبۡلُ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ
52
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
53
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
54
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ
55
هَـٰذَا نَذِيرٌ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ
56
تفسیر نور
و همو است كه نسل پیشین عاد را هلاك كرد.
و (نیز قوم) ثمود را، پس (احدى از آنان را) باقى نگذاشت.
و پیش از آنان، قوم نوح را كه آنان ستمكارتر و سركشتر بودهاند.
و شهرهاى قوم لوط را زیر و رو كرد و فرو ریخت.
پس آن شهرها را (با سنگباران و عذاب خود) پوشاند، آنچه پوشاند.
پس در كدامیك از نعمتهاى پروردگارت تردید ایجاد مىكنى؟
این(پیامبر) هشدار دهندهاى از سنخ هشدار دهندگان پیشین است.
نکتهها
«مؤتفكة» از «ائتفاك»، به معناى زیر و رو شده و دگرگون شده است. از آنجا كه شهرهاى محلّ سكونت قوم عاد در اثر عذاب، زیر و رو شد و فرو ریخت، این عنوان درباره آنها به كار رفته است.«أهوى» ساقط كردن و فرو ریختن و «تتمارى» به معناى مجادله همراه با ایجاد شك و تردید است.
جمله «انهم كانوا هم أظلم و أطغى» ممكن است مربوط به قوم نوح باشد كه ظالمتر از عاد و ثمود بودند و ممكن است مربوط به قوم عاد و ثمود و نوح باشد، یعنى این سه قوم از سایر اقوام هلاك شده، ظالمتر و طاغىتر بودهاند.
پیامها
مجازاتها منحصر به قیامت نیست، خداوند برخى اقوام را در دنیا هلاك مىكند. «أهلك عاداً الاولى» از بدعاقبتى و هلاكت پیشینیان منحرف عبرت بگیریم. «أهلك عاداً... و ثمود... و قوم نوح»
ظلم و طغیان به خصوص استمرار آن، عامل نابودى است. «اهلك... كانوا هم أظلم و أطغى»
در مطالعه تاریخ و حوادث و تحوّلات آن، به علت و فلسفهى آنها باید توجّه كرد. «كانوا هم أظلم و أطغى»
هلاك شدن ستمگران، یكى از نعمتها و الطاف الهى است. «فباىّ آلاء ربّك»
وظیفه اصلى همهى پیامبران و كتب آسمانى، هشدار و انذار بوده است. «هذا نذیر من النذر الاولى»