يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ
35
يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ
35
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
36
قیامت در این آیات، بدین گونه تصویر شده است:
از یك سو خداوند با عنایت ویژه حسابرسى مىكند. «سنفرغ لكم»
از سوى دیگر انسان هیچ راه فرارى ندارد. «ان استطعتم ان تنفذوا... فانفذوا»
از سوى دیگر انواع عذاب از هر سوى فرو مىریزد. «یرسل علیكم شواظ... و نحاس»
از سوى دیگر هیچكس نمىتواند كمك بگیرد. «فلاتنتصران»
آن كسكه از ارسال پیامبران سودى نبرده است، «یرسل رسولا»94 و آن كس كه از ارسال نعمتهاى مادى بهره درستى نگرفته است، «یرسل السماء علیكم مدرارا»95، «یرسل الریاح بشرا»96 چنین انسانى باید منتظر ارسال عذاب با مس گداخته باشد. «یرسل علیكما شواظ من نار و نحاس»
جن نیز با آنكه نژادش از آتش است، امّا مثل انسان از آتش آسیبپذیر است. «یرسل علیكما شواظ من نار»
آگاهى از عذابهاى آینده، نعمتى است، زیرا باعث دورى از گناه مىگردد. «فباىّ آلاء ربّكما تكذّبان»