سوره الرحمن - آیات 35 تا 36 جزء 27 - صفحه 532

    يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ

    35

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    36

تفسیر نور
آن روز شعله‌اى از آتش و مس گداخته بر شما فرومى‌ریزد، پس نمى‌توانید تقاضاى یارى كنید. پس كدام یك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

نکته‌ها
«شواظ» به معناى شعله‌هاى عظیم و سهمگین آتش است و «نحاس» به معناى مس مذابّ و گداخته.

قیامت در این آیات، بدین گونه تصویر شده است:

از یك سو خداوند با عنایت ویژه حسابرسى مى‌كند. «سنفرغ لكم»

از سوى دیگر انسان هیچ راه فرارى ندارد. «ان استطعتم ان تنفذوا... فانفذوا»

از سوى دیگر انواع عذاب از هر سوى فرو مى‌ریزد. «یرسل علیكم شواظ... و نحاس»

از سوى دیگر هیچ‌كس نمى‌تواند كمك بگیرد. «فلاتنتصران»

آن كس‌كه از ارسال پیامبران سودى نبرده است، «یرسل رسولا»94 و آن كس كه از ارسال نعمت‌هاى مادى بهره درستى نگرفته است، «یرسل السماء علیكم مدرارا»95، «یرسل الریاح بشرا»96 چنین انسانى باید منتظر ارسال عذاب با مس گداخته باشد. «یرسل علیكما شواظ من نار و نحاس»


94) شورى، 51 .

95) هود، 52 .

96) نمل، 63 .

پیام‌ها
در قیامت، آتش و مس گداخته مانع فرار تكذیب كنندگان خواهد بود. «یرسل علیكما شواظ من نار و نحاس فلاتنتصران»

جن نیز با آنكه نژادش از آتش است، امّا مثل انسان از آتش آسیب‌پذیر است. «یرسل علیكما شواظ من نار»

آگاهى از عذاب‌هاى آینده، نعمتى است، زیرا باعث دورى از گناه مى‌گردد. «فباىّ آلاء ربّكما تكذّبان»