وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ ٱلۡجِنَّ وَخَلَقَهُمۡ وَخَرَقُواْ لَهُۥ بَنِينَ وَبَنَـٰتِۭ بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ سُبۡحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يَصِفُونَ
100
تفسیر نور
و آنان براى خدا شریكانى از جنّ قرار دادند، در حالى كه آنان را نیز خدا آفریده است و از روى نادانى براى خداوند، پسران و دخترانى ساخته و پرداختند. خداوند برتر و منزّه است از آنچه آنان دربارهى او وصف مىكنند.
نکتهها
«خلق»، ایجاد چیزى از روى حساب است و«خرق»، پارهكردن چیزى بىرویّه و بىحساب. «خرقوا» یعنى بدون دقّت و مطالعه مطلبى را اظهار كردن، یا بدون حساب ساختن و و بى دلیل ادّعا كردن است. 425به گفتهى قرآن، مسیحیان، حضرت عیسى را و یهودیان حضرت عُزَیر را پسر خدا مىدانستند. 426 جمعى هم ملائكه را فرزندان خدا مىپنداشتند. زردشتیان، اهریمن را كه از جنّ بود رقیب خدا قرار داده و همهى بدىها را به او منسوب مىكردند، برخى عربها هم میان خدا و جنّ، نسبتى فامیلى معتقد بودند. «جعلوا بینه و بین الجنّة نَسَباً» 427 این آیه همهى آن گمانها را باطل شمرده و مىفرماید: خداوند از همهى این اوصاف، منزّه و برتر است.
425) تفسیر نمونه.
پیامها
جهل، ریشهى خرافه گرایى است. «خرقوا ... بغیر علم» (عقائد انسان نسبت به خداوند باید بر اساس علم باشد.) چگونه مخلوق، شریك خالق مىشود؟ «شركاء... و خلقهم»
ازدواج و فرزند آورى، تأمین یك كمبود و نقص است و خداوند از این عیبها، منزّه است. «سبحانه»