بَدِيعُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُۥ وَلَدٌ وَلَمۡ تَكُن لَّهُۥ صَـٰحِبَةٌ وَخَلَقَ كُلَّ شَيۡءٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ
101
ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ خَـٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٍ فَٱعۡبُدُوهُۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ وَكِيلٌ
102
تفسیر نور
(او) پدید آورندهى آسمانها و زمین است، چگونه براى او فرزندى باشد، در حالى كه براى او همسرى نبوده است و او هر چیز را آفریده و به هر چیز داناست.
آن است خداوند، پروردگار شما، معبودى جز او نیست، آفریدگار هر چیز است، پس او را بپرستید و او نگهبان و مدبّر همه چیز است.
نکتهها
كلمهى «بدیع» به معناى آفریدن ابتكارى است (نه تقلیدى).آنكه آسمانها و زمین را بدون تقلید و نقشهى قبلى آفرید، چه نیازى به فرزند و همسر دارد؟ او با یك اراده، آنچه را بخواهد خلق مىكند.
«خالق كلّ شىء» توحید در خلق است و «هو على كلّ شى وكیل» توحید در امر است. «له الخلق والامر» 428.
428) اعراف، 54.
پیامها
آفریدگار جهان، توانمند است ونیازى به همسر وفرزند ندارد. «بدیعالسموات» خدایى را كه قرآن معرفى مىكند، با خدایى كه دیگران عقیده دارند مقایسه كنید. «ذلكم اللَّه»
در عقیدهى اسلامى، آفریدگار و پروردگار یكى است. «ربّكم... خالق كلّ شىء» (امّا مشركین، خالق را اللَّه مىدانند، ولى عقیده به چندین ربّ دارند).
خالقیّت مطلقهى خدا، دلیل توحید است. «لا اله الاّ هو خالق كلّ شىء»
هم آفرینش به دست خداست، هم بقا و ثبات هر چیز به ارادهى اوست. «خالق - وكیل»
ربوبیّت وخالقیّت خدا، فلسفهى پرستش است. «ربّكم... خالق كلّشىء فاعبدوه»