يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَـٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَـٰسِرُونَ
9
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلۡهِكُمۡ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَلَآ أَوۡلَـٰدُكُمۡ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَـٰسِرُونَ
9
غفلت از یاد خدا
عوامل بازدارنده از یاد خدا بسیار است، ولى مهمترین آنها، اموال و اولاد است كه این آیه به آنها اشاره نموده است. «لاتلهكم اموالكم و اولادكم عن ذكر اللّه»
شراب و قمار نیز مانع یاد خداست. «یصدّكم عن ذكر اللّه»41
تجارت و داد و ستد نیز مىتواند از موانع باشد. لذا قرآن از كسانىكه داد و ستد، آنان را از یاد خدا باز نداشته ستایش كرده است. «رجال لاتلهیهم تجارة و لابیع عن ذكر اللّه»42
تكاثر و فزونطلبى از عوامل بازدارنده است. «الهاكم التكاثر»43
آرزوهاى طولانى نیز مانع یاد خداست. «یلههم الامل»44
رفاهزدگى از عوامل دیگر غفلت است. «متّعتهم و آبائهم حتى نسوا الذّكر»45
البتّه علاقه به دنیا آنگاه خطرناك است كه انسان، دنیا را مقدمه آخرت نبینید و هدفش در تمام كارها، دنیا باشد. «فاعرض عن من تولّى عن ذكرنا و لم یرد الاّ الحیاة الدنیا»46 از كسى كه از یاد ما اعراض كرده و جز زندگى دنیا ارادهاى ندارد، دورى كن.
روشن است كه غفلت از یاد خدا، سبب همنشینى با شیطان شده: «و من یعشُ عن ذكر الرّحمن نقیض له شیطانا فهو له قرین»47 و انسان را به عذاب شدید و فزایندهاى گرفتار مىسازد. «و من یُعرض عن ذكر ربّه یسلكه عذاباً صَعَداً»48
آنچه خطرناك است غفلت از یاد خداست، نام بردن از اموال و اولاد، به خاطر آن است كه این دو قوىترین عامل غفلت هستند.
«ذكر اللّه» شامل همهگونه ذكر و یاد خدا مىشود، امّا بارزترین ذكر خدا، نماز است كه باید مراقب بود رسیدگى به اموال و اولاد انسان را از نماز بازندارد.
شاید دلیل مانع بودن مال و فرزند، جلوههاى ظاهرى آنهاست كه انسان را از خدا غافل مىسازد. «المال و البنون زینة الحیاة الدنیا»49
قرآن، مال و فرزند را مایه فتنه و آزمایش دانسته: «واعلموا انّما اموالكم و اولادكم فتنة»50 و مىفرماید: «و ما اموالكم و لا اولادكم بالّتى تقرّبكم عندنا زلفى»51 مال و فرزند، عامل قرب شما به خداوند نیستند.
لازمه ایمان، برترى دادن یاد خدا بر مال و فرزند است. «یا ایّها الّذین آمنوا لاتلهكم اموالكم...»
مال و فرزند، كم یا زیادش، مىتواند مانع یاد خدا باشد. «اموالكم... اولادكم»
خسارت واقعى، غفلت از یاد خدا است. «فاولئك هم الخاسرون» (از دست دادن مال و فرزند، خسارت جزئى است، ولى غفلت از خالق خسارت كلى است.)