قَالَ إِن كُنتَ جِئۡتَ بِـَٔايَةٍ فَأۡتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
106
قَالَ إِن كُنتَ جِئۡتَ بِـَٔايَةٍ فَأۡتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ
106
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٌ مُّبِينٌ
107
عصا در حضور خود موسى علیه السلام، مار كوچك و پر تحرّك شد و موسى فرار كرد، «جانّ ولّى مدبرا» 216 در حضور مردم مانند مار معمولى حركت مىكرد، «حیّة تسعى» 217 و در حضور فرعون، مار بزرگ و اژدها شد. «فاذا هى ثعبان» بنابراین در تبلیغ و تربیت باید نوع و گرایش مخاطب را در نظر گرفت و هر كدام را با توجّه به موقعیّت خودش قانع كرد.
امام رضا علیه السلام فرمود: زمان حضرت موسى علیه السلام، سحر و جادوگرى رواج بسیارى داشت و آن حضرت با آوردن معجزهاى كه آنان قادر به انجام آن نبودند، سحرهایشان را باطل و با آنها اتمام حجّت نمود. 218
میان افكندن عصا و اژدها شدن آن فاصلهاى نبود. «فاذا هى ثعبان»
218) عیوناخبارالرضا، ج2، ص80
معجزه باید براى همه روشن باشد و جاى هیچ شكّى باقى نگذارد. «مبین»